του Πὼλ Λεμὲρλ
συνήθεια, ἂν ὄχι ἀναγκαιότητα, νὰ ἀρχίζει κανεὶς τὴν
ἀναφορά του στὸ Βυζάντιο μὲ μιὰ ἀπολογία, ἢ καὶ μὲ
μιὰ συγγνώμη. Γενεὲς ὁλόκληρες ἱστορικῶν καὶ λογίων
κατάφεραν μὲ τὴν ὑπομονετική τους ἐργασία νὰ
ἀποδόσουν τὴν πραγματικὴ θέση, ποὺ εἶναι σημαντική,
τὴν πραγματικὴ μορφή, ποὺ εἶναι ἐπιβλητικὰ
μεγαλόπρεπη, τῆς χιλιόχρονης αὐτῆς αὐτοκρατορίας, ἡ
ὁποία ἐπὶ δέκα αἰῶνες ὑπῆρξε ὄχι μόνο ὁ δάσκαλος
μιᾶς Εὐρώπης ἀκόμη βάρβαρης, ἀλλὰ καὶ ὁ
προμαχώνας της στὴν Ἀνατολή, αὐτὸς ποὺ τὴν
προστάτεψε κατὰ τὴν ἀνάπτυξή της καὶ τῆς ἐπέτρεψε
νὰ φτάσει στὴν ὡριμότητα. Ἡ Εὐρώπη....(Διαβάστε περισσότερα)
